Iran: Een klein deel van de criminele daden van Hashemi Rafsanjani

Rafsanjani overleed op 82-jarige leeftijd aan een hartaanval, kort nadat hij naar een ziekenhuis werd overgebracht.

Rafsanjani was één van de belangrijkste pijlers onder het geestelijke regime van Iran en werd beschouwd als de naaste handlanger van Khomeini sinds hij aan de macht kwam en was zodoende betrokken bij al de door Khomeini begane misdaden.

Tijdens de Iran-Iraq oorlog was Rafsanjani de plaatsvervanger van Khomeini en werd later aangesteld als opperbevelhebber van het leger tijdens de oorlog.

Hij was verantwoordelijk voor het doden van honderdduizenden Iraanse burgers en voor het sturen van kinderen en jonge studenten naar de mijnenvelden tijdens de oorlog.


Rafsanjani was voorstander van de executies in de Jaren 80
Na het begin van de veelvuldige executies in 1981 heeft Rafsanjani deze brute moorden herhaaldelijk en officieel verdedigd, waaronder een keer op 2 oktober 1981, toen hij zei: "Volgens de geboden van God moeten we de mensen van de verzetsbeweging straffen op 4 manieren: 1. Door ze te doden 2. Door ze op te hangen 3. Door hun handen en/of voeten af te hakken 4. Door hen uit de maatschappij te bannen ... ". Vervolgens zei hij: "Als we er toen (doelend op het begin van de revolutie) 200 van hen hadden geëxecuteerd, waren ze vandaag niet zo talrijk geweest. Als we vandaag geen ferm standpunt innemen tegen deze hypocriete groepen en agenten van Amerika en Rusland, zullen we over 3 jaar een paar duizend van hen moeten executeren in plaats van de duizend nu " (Krant Etelaat, 2 oktober 1981).

Rafsanjani was verantwoordelijk voor het parlement van het regime in Khomeini’s regeringsperiode. Rafsanjani's grootste misdaad in deze rol was het deelnemen aan het bloedbad van 30.000 politieke gevangenen in 1988, waarin hij, samen met Khamenei en Ahmad Khomeini het decreet van Khomeini uitvoerde.

Rafsanjani was een sterke medestander van Lajevardi, de misdadige gevangenisdirecteur van de beruchte Evin gevangenis, die “de slager van Evin” werd genoemd in de jaren 80 en hij verdedigde hem tegen de voortdurende protesten van dhr. Montazeri (Khomeini’s toenmalige erfgenaam). Het is zelfs zo dat  Rafsanjani later een cruciale rol speelde bij het buitenspel zetten van en het opleggen van huisarrest aan Montazeri.

Na de dood van Khomeini had Rafsanjani een leidende rol bij de introductie van Khamenei als opperste leider en was gedurende 8 jaren president. Maar het verbond tussen Rafsanjani en Khamenei was geen lang leven beschoren en veranderde in een nimmer eindigend conflict en machtsstrijd tussen die twee.

Rafsanjani was lid van de leiderschapsraad vanaf het begin en nam het leiderschap van die raad op zich na de dood van Mullah Meshkini in 2007, maar raakte dat weer kwijt in 2011 na een machtsstrijd met Khamenei.

Rafsanjani voegde zich nooit naar het absolute leiderschap van Khamenei en stelde verschillende keren dat Khamenei niet geschikt was en niet voldoende gekwalificeerd om opperste leider te zijn. Dit was de kern van hun onderlinge vijandigheid.

Na de gevolgen van hun machtsstrijd in 2009, die resulteerde in een gefaalde opstand, categoriseerde de groep van Khamenei, Rafsanjani direct en indirect als leider van de opruiers en vielen hem daarop aan.

Tijdens de zogenaamde presidentsverkiezingen in 2013 lukte het Khamenei om Rafsanjani te diskwalificeren door middel van zijn stroman in de Raad van Hoeders en belette hem kandidaat te zijn voor het presidentschap. Maar, vanwege angst voor een nieuwe opstand accepteerde hij het presidentschap van Hassan Rouhani, die als volgeling van Rafsanjani werd beschouwd.

In de afgelopen jaren verscheen Rafsanjani weer in de rol van spiritueel vader van Rouhani en als tweede belangrijkste man in het regime en werd bevestigd in de rol van hoofd van de Doelmatigheidsraad.

Rafsanjani had een sleutelrol bij het plegen van moorden in het buitenland, zowel voor als na de dood van Khomeini en werd daarom ook veroordeeld door het Duitse Hof vanwege de misdaden in Mykonos en werd gezocht door de internationale politie en het Argentijnse gerecht voor de bomaanslag in Buenos Aires waarbij 86 mensen omkwamen.

Met de dood van Rafsanjani komt ook de zogenaamde matiging ten einde en de internationale leiders die sussende woorden spraken verliezen één van hun favorieten. Rafsanjani’s geschiedenis met betrekking tot matiging gaat terug op de geheime wapendeals in 1986 tussen de VS, Israël en Iran, toen Khomeini nog leefde.

De dood van Rafsanjani in het zicht van nieuwe presidentsverkiezingen wordt beschouwd als een klap voor Rouhani, waardoor hij kwetsbaar wordt voor rivaliserende facties.

 

 

 

STFA, Stichting van de Familieleden