Muziek

marzieh - een profiel 

 

 

Na 15 jaar stilzwijgen, opgelegd door het regiem in Iran, woont Marzieh sinds 1994 in ballingschap in Frankrijk,. Zij is in 1925 in Teheran geboren in een artiestengezin, dat haar altijd heeft aangemoedigd, in een tijd dat meisjes slechts zelden de gelegenheid kregen om te studeren. Zij heeft gedurende vele jaren haar stem en haar muzikale kennis geperfectioneerd om de grootmeesters van de Perzische traditie te benaderen. In april 2006 heeft zij, op 82-jarige leeftijd, gezongen op het toneel van de Olympia in Parijs.

 

Ashraf os-Sadat Morteza'i, of "Marzieh" zoals ze bekend is onder de Iraniërs sinds 50 jaar, is een legende in haar tijd, een de meest prominente Iraanse zangeres. 

Marzieh is geboren in 1926 in Teheran. Haar vader was een opgeleide geestelijke en haar moeder kwam van een artistieke familie waaronder beelhouwers, schilders, miniaturisten, muzikanten en zangers. Haaar moeder inspireerde haar te zingen en steunde haar gedurende haar hele leven. 

"In de tijd dat families minder geneigd waren hun dochters naar school te sturen, moedigde mijn vader, al was hij een geestelijke, mij aan onderwijs te volgen", zegt Marzieh. "Toen ik begon te zingen was het extreem moeilijk een zangeres te worden. Men had naast een goede stem ook een goede kennis van muziek en zang nodig. Bovendien moeten verschillende meesters van de muziek de stem certificeren alsmede de grip van de artiest op de theorie van de muziek. Daarom trainde ik jarenlang onder meesters van de Perzische muziek voordat ik formeel begon te zingen." 

Marzieh kwam in 1942 de wereld van de kunst binnen. In het beroemde Iraanse toneelstuk Shirin en Farhad, ten tonele gebracht door de Barbad theater groep, speelde ze de rol van Shirin gedurende for 37 voorstellingen en was in één keer een succes. 

Marzieh verkreeg zo’n vaardigheid, techniek en cognitie dat componisten, song writers en dichters wedijverden om haar hun werk te laten uitvoeren, wat gezien kon worden als hun grootste eer. 

In gezelschap van de bekendste meesters van de perzische muziek vertolkte Marzieh meer dan 1000 liederen gedurende haar carriere. Zij is onderscheiden voor haar innovatie van een nieuwe stijl en invloed in de Perzische muziek. 

Naast haar prestaties met zang en muziek heeft Marzieh opmerkelijke kwaliteiten als een principiële, nobele en brilliante vrouw. 

Zij rees als een ster toen fanatiekelingen muziek, spelers en zangers, verachtten en vernederden door hen “corrupt” te noemen en toen vrouwen in hun huizen werden opgesloten onder onderdrukkende omstandigheden. Als jonge vrouw benaderde ze de zangkunst als een serieuze professie en liet enorme waardigheid zien door alleen hoogwaardig culturele kwaliteit te vertonen. Haar diepzinnige devotie en harde werk om de perzische kunst en literatuur te promoten onder moeilijke omstandigheden maakte haar een muzikale icoon, geliefd door de mensen en geroemd als culturele schat. 

Ondanks dat ze op haar hoogtepunt van haar carriere was verkoos Marzieh zich 15 jaar stil te houden sinds de mullahs aan de macht kwamen. Ze leefde alleen in een dorp buiten Teheran en zong “alleen maar voor de reizende wolken, vogels en rivieren.” Zo wilde ze voorkomen dat de moordenaars van de Perzische cultuur en beschaving de mogelijkheid kregen iets tegen haar te ondernemen. 

 

 

 

Uiteindelijk vertrok ze in 1994 naar het buitenland. 

Marzieh accepteerde het ere-lidmaatschap van de Nationale Raad van Verzet van Iran in september 1994 en zei dat het een eer was naast het Iraanse verzet te mogen staan. " Ik kon niet veel doen van hieruit. Ik ben gekomen om mijn stem met jullie te verenigen en het beste te doen om de stem van onze vrouwen te laten weerklinken ". 

Marzieh werd later benoemd tot adviseur voor artistieke zaken voor mw. Maryam Rajavi. 

Marzieh's vertrek uit Iran en haar verklaring tot oppositie tegen de regerende geestelijken had een enorme impact binnen en buiten Iran. 

In een poging haar te chanteren terug te keren arresteerde het regime haar dochter Hengameh Amini en hield haar gevangen.  

"De mullahs arresteerden een onschuldige vrouw om psychologische druk op haar 70-jarige moeder op te leggen, omdat ze zich voegde bij de oppositiebeweging voor democratie en mensenrechten”. Mw. Amini, 42, leeft nog steeds onder huisarrest. 

"Ik heb altijd voor iedereen gezongen", zegt Marzieh. "Maar de mullahs heb de stem van liefde, affectie en menselijkheid gedoofd en de bries, het maanlicht, de lente en de lach van mijn thuisland Iran gevangengezet. Van het land dat één van de grootste beschavingen, de bakermat van poëzie, literatuur, muziek en menselijkheid vertegenwoordigt en nu onder anti-humane, anti-culturele, anti-geciviliseerde en anti-vrouwen voorschriften moet leven”. 

Marzieh heeft vele concerten gegeven, waaronder in Los Angeles (1995) en Londen (1996).