Cultuur

Chiraz; Stad van dichters en bloemen

HAFEZ (1324-1391)

Hafez, grootmeester van de lyrische Perzische poëzie, werd geboren in Chiraz. Hij koos ervoor daar zijn hele leven te blijven wonen en maakte er ongeëvenaarde lofzangen over. Omdat hij de Koran helemaal uit zijn hoofd kon declameren, kreeg hij de bijnaam Hafez (hij die uit het hoofd kent). In zijn “ghazals” spreekt Havez vooral over wijn en liefde, hetzij lichamelijk, mystiek of goddelijk. In een van zijn verzen zegt hij: “Hij, wiens hart verlicht wordt door de liefde, zal het eeuwige leven hebben”. 

 

OMAR KHAYAM (1150 - ± 1131)

Omar Khayam, geboren in Neychabour (provincie Khoras-san in het noordoosten van Iran), was in zijn tijd een be-roemd wiskundige, astronoom en filosoof. In de westerse wereld staat hij echter vooral bekend om zijn poëzie. De toonzetting van de “Robayats” (kwatrijnen) van Khayam is satirisch, pessimistisch en epicurisch, waarbij een lyrische stijl wordt aangehouden. Als astronoom aan het koninklijke hof van de Seldjoukiden, heeft Khayam bijgedragen aan de verbetering van de Iraanse kalender. Hij was onder meer volgeling van de arts en filosoof Avicenne.

FERDOWSI (± 932 - ± 1020)

Ferdowsi, die geboren werd in Tus (provincie Khorassan in het noordoosten van Iran), staat bekend om zijn helden-dichten. Tegen zijn veertigste kwam het eerste deel uit van een enorm epos dat hij “Shah-nameh” noemde, Het Boek der Koningen. Zijn werk bestond uit het vernieuwen, be-werken en aanzienlijk verrijken van eeuwenoude helden-dichten. Ferdowsi leefde ten tijde van koning Mahmoud Ghaznévide. Men zegt dat de koning het belang van het oeuvre van de dichter te laat inzag.

Sa’adi

De kinderen van Adam zijn elkanders ledematen Geschapen door eenzelfde Wezen. Wanneer rampspoed toeslaat bij de een, Kent de ander ook geen rust.

Als ge geen medegevoel hebt voor de moeilijkheden van anderen Verdient ge het niet om “menselijk” genoemd te worden. 

Literatuur

Kunst en cultuur in Iran zijn gevormd door de revoluties. Net als in Turkije (onder leiding van Ataturk) is het land geëmancipeerd van een strikt religieuze gemeenschap tot een moderne staat. Alleen is er in Iran nooit een echte breuk ontstaan tussen religie en politiek. Het is een sjiitische Islamitische staat.

Pagina's