Iraanse kinderen in Sistan en Baluchestan recht op onderwijs ontzegd

school in sistan-baluchestan, Iran

27maart 2022

Scholen in Sistan en Baluchestan

In de meeste landen over de hele wereld legt de regering speciale nadruk op hun onderwijssysteem en maakt ze korte- en langetermijnplannen om ervoor te zorgen dat hun onderwijssysteem profiteert van alle beschikbare technologische middelen. In deze landen is het onderwijssysteem verantwoordelijk voor en gericht op het opleiden en trainen van de volgende generaties, die voorbestemd zijn om in de nabije toekomst het roer van de natie over te nemen.

Gebrek aan onderwijs is een belangrijke indicator van klassenongelijkheid. Terwijl de UNESCO aanbeveelt dat regeringen vier tot zes procent van hun BBP en vijftien tot twintig procent van hun begroting besteden aan onderwijs, besteedt Iran slechts 1,5 tot 2 procent van zijn BBP en 10 procent van zijn begroting aan onderwijs

 

Kinderen die geen boeken of leraren hebben

Zes maanden na het begin van het nieuwe schooljaar kampen veel leerlingen in de achtergestelde grensdorpen Bamposht in de zuidoostelijke provincie Sistan en Baluchestan met een tekort aan leraren, schoolboeken en schrijfgerei.

Volgens het staatsdagblad Hamshahri is de provincie Sistan en Baluchestan een van de meest achtergebleven provincies wat onderwijs en leraren betreft.  Het lopende academische jaar begon er met 863.817 studenten, bij  een gelijktijdig tekort van 12.423 leraren.

Aangezien het aantal studenten in de provincie Sistan en Baluchestan over vier jaar naar verwachting meer dan 1,1 miljoen zal bedragen, bestaat er nog steeds veel bezorgdheid over de voorziening van academisch personeel voor deze studenten.

 

Gebrek aan mankracht

"Er is altijd al een tekort aan leraren geweest in de provincie, maar dit jaar is het tekort nog duidelijker merkbaar," vertelde een leraar in een achterstandswijk in de buurt van Saravan aan Hamshahri. Hij voegt eraan toe dat veel scholen in de grensdorpen zoals Shamshahr, Ziarat, Haqabad of Keshtegan te kampen hebben met een ernstig tekort aan leraren en schoolboeken.

Volgens de leraar zijn de meeste leraren in deze gebieden niet-autochtonen en worden zij uit andere streken overgeplaatst. Vanwege de economische problemen zijn de verzoeken om overplaatsing van veel van de plaatselijke leraren toegenomen. Als gevolg hiervan hebben de grensdorpen in dit opzicht het meest te lijden gehad.

De leraar zei dat door het gebrek aan mankracht op sommige scholen sommige gebieden met een bevolking van ongeveer 100 mensen slechts één leraar hebben. Een andere leraar in het gebied legde uit dat in "de middelbare school elke leraar verantwoordelijk is voor het onderwijzen van de afzonderlijke vakken, maar door het gebrek aan leraren heeft het personeel van de middelbare school in onze school slechts twee leraren, van wie één slechts een vrijwilliger is." Hij benadrukte dat het Ministerie van Onderwijs niet bereid is het probleem van de leraren en de schoolboeken te erkennen. Volgens het rapport hebben dit jaar vijf personeelsleden van de afdeling onderwijs van het district hun ontslag ingediend vanwege de bovengenoemde problemen.

Over de huidige toestand van het onderwijs zei Ismail Oli, een faculteitslid aan de lerarenopleidingshogeschool: "Niet alleen bij de aanwerving van leraren, maar ook bij de opleiding van leraren en het systeem van beoordeling en verwerving van hun beroepsbekwaamheden hebben we te maken met onrust bij het onderhoud en de verbetering van het menselijke kapitaal en de voortdurende evaluatie en verbetering van hun bekwaamheden en het administratieve en uitvoerende systeem van het hoofdkantoor."

 

Vertraging bij de verdeling van boeken

Het probleem van het lerarentekort in de provincie Sistan en Baluchestan is niet nieuw en herhaalt zich bijna elk jaar. Het gebrek aan schoolboeken maakt de problemen voor de leerlingen nog groter. Dit jaar hadden 277 leerlingen in afgelegen scholen tot voor kort geen schoolboeken, en na vele briefwisselingen kregen zij eindelijk schoolboeken in handen. Hoewel de afdeling  Public Relations voor Onderwijs in Sistan en Baluchestan benadrukt dat afdelingen gewoonlijk boeken van voorgaande jaren gebruiken als er vertraging is bij de distributie van schoolboeken, zitten leerlingen op sommige scholen in de provincie nog steeds zonder boeken, vooral in grensdorpen.

 

Groot gebied en grote spreiding

De directeur-generaal van het departement Onderwijs van de provincie Sistan en Baluchestan zei dat het gebrek aan arbeidskrachten en onderwijsruimte per hoofd van de bevolking het meest kritieke probleem van het onderwijs in de provincie is, nog verergerd door de groei van de leerlingenpopulatie en de ongewone ruimtelijke spreiding in deze provincie.

"Sistan en Baluchestan is de op één na grootste provincie van het land, de afstand van het noordelijkste tot het zuidelijkste punt bedraagt meer dan 1200 km. De spreidingsgraad van de leerlingenpopulatie in de provincie bedraagt 3,85 per vierkante kilometer, wat de verdeling van onderwijsmiddelen  bemoeilijkt. Er zijn momenteel 32.779 arbeidskrachten werkzaam in de hele provincie, en er is behoefte aan nog eens 12.423 leerkrachten," voegde Hassan Ali Mir Abdi eraan toe.

 

Wat mag u verwachten?

Het bovenstaande is slechts het topje van de ijsberg van de toestand van het onderwijs onder een regime dat geen prioriteiten stelt voor zijn toekomstige generaties. Je zou kunnen zeggen dat in een land waar overheidscorruptie welig tiert en gemeengoed is en waar verantwoording en transparantie niet bestaan, de kinderen van Iran, de toekomst van Iran, zich zorgen zouden moeten maken om de aanwezigheid van leraren in hun klaslokalen of om de beschikbaarheid van deugdelijke schoolboeken.

Gezien de onlangs door de president van het regime, Ebrahim Raisi, aan het parlement voorgelegde begroting, waarin een enorme verhoging van de begroting voor de politie, de veiligheidsdiensten en de financiering van het leger wordt voorgesteld, zal de toestand van het onderwijs in Iran er zelfs nog sterker onder lijden.