Nieuwe lerarenprotesten, niet zo welkom voor Irans regime

Teaher's protest-Shiraz

In december 2021 waren er meer dan 230 protesten en stakingen in Iran. De meest in het oog springende was misschien wel een driedaagse lerarenstaking op 11, 12 en 13 december, waarbij tienduizenden leraren in honderden steden in het hele land een eerlijk loon eisten. Ondertussen gingen de periodieke stakingen van mijnwerkers door, waarbij arbeiders van de Sangun kopermijnen in Varzaqan, in het noordwesten van Iran, een protestactie organiseerden na maandenlang gebroken beloften van de mijndirectie.

 

Bovenstaande zijn slechts de laatste gevallen van een nieuwe golf stakingsacties en protesten die sinds 2018 plaatsvinden. Het corrupte regime in Teheran, niet in staat om in te gaan op de gerechtvaardigde eisen van de demonstranten, heeft gereageerd door hen te arresteren, gevangen te zetten en forse borgsommen op te leggen voor hun vrijlating.

 

Nieuwe lerarenstakingen

Duizenden leraren en hun sympathisanten zijn op donderdag 13 januari de straat opgegaan in meer dan 116 steden in 30 provincies in Iran. De geplande betogingen vonden plaats vóór het Iraanse parlementsgebouw in Teheran, vóór regeringskantoren in provinciehoofdsteden en vóór onderwijsbureaus in andere steden. Opnieuw gaven de leraren uiting aan hun lang veronachtzaamde eisen en zorgen. Hun moedige slogans en verklaringen, enthousiast toegejuicht door de menigte, weerspiegelden het best de woede en frustratie van deze groep van de Iraanse arbeidersklasse, wier geduld ten einde is gekomen.

 

Behalve in Teheran werden de bijeenkomsten van leraren en opvoeders ook gehouden in de steden Tabriz, Jolfa, Urmia, Bukan, Sardasht, Miandoab, Isfahan, Homayun-Shahr, Shahreza, Kashan, Najafabad, Semirom, Ardabil, Karaj, Ilam, Abdanan, Ganaveh, Shahrekord, Lordegan, Boroujen, Mashhad, Neyshabur, Kashmar, Bojnurd, Shirvan, Ahvaz, Izeh, Andimeshk, Khorramshahr, Omidiyeh, Behbahan, Shooshtar, Jayezan, Mahshahr, Masjed Soleyman, Zanjan, Abhar, Khodabandeh, Semnan, Shiraz, Arsenjan, Lamerd, Zarindasht, Qazvin, Buin Zahra, Qom, Sanandaj, Saqez, Bijar, Marivan, Dehgolan, Baneh, Kamyaran, Marivan, Qorveh, Kerman, Sirjan, Sharbabak, Kermanshah, Eslamabad-e-Gharb, Harsin, Yasuj, Gachsaran, Gorgan, Rasht, Lahijan, Rezvanshahr, Langerud, Khorramabad, Borujerd, Delfan, Pol Dokhtar, Dorud, Romeshgan, Aligudarz, Sari, Neka, Chalus, Nowshahr, Babol, Arak, Bandar Abbas, Hamedan, Nahavand, Malayer en Yazd.

 

Demonstranten scandeerden slogans als: "Gevangen leraren moeten worden vrijgelaten", "Leraren, sta op om een einde te maken aan discriminatie", "We hebben te veel beloften gehoord, we hebben geen gerechtigheid gezien", "De regering is illoyaal en het parlement steunt haar", "Leraren, schreeuw jullie rechten uit", "Leraren sterven liever dan vernedering te accepteren", "Overgave noch compromis", "Leraren zitten gevangen, de plunderaars zijn vrij", "De slogan van elke leraar is tegen onderdrukking", en "Vrij onderwijs is het recht van Iraanse kinderen".

 

Hoe het regime op de eisen van de leraren heeft gereageerd

De regering wil een nieuw beoordelingssysteem voor leraren invoeren op basis van ervaring en prestaties en heeft een paar kleine stapjes ondernomen om dit te verwezenlijken. Deze maatregelen zijn echter afgewezen door de leraren en hun vakbonden. Zij vinden dat het om kleine hervormingen gaat die bedoeld zijn om de groeiende onvrede en ontevredenheid van de leraren de kop in te drukken. De demonstranten verzetten zich tegen de manier waarop de maatregelen zullen worden uitgevoerd. Ze eisen ook dat de regering sneller actie onderneemt om de pensioenen in overeenstemming te brengen met de salarissen van werkende leraren. Op maandag heeft procureur-generaal Mohammad Jafar Montazeri gedreigd de demonstranten te vervolgen.

 

Ebrahim Raisi, die in augustus zijn ambt aanvaardde, stelde in de laatste weken van zijn vorige functie als opperrechter van Iran een salarisverhoging voor. Maar toen hij geconfronteerd werd met corruptie bij de overheid, met als gevolg een enorm begrotingstekort, veranderde hij van gedachten.

 

Vooruitblik

De internationale gemeenschap mag niet werkeloos toezien hoe de rechten van de demonstranten keer op keer worden geschonden door het regime in Teheran. In plaats daarvan moeten de Verenigde Naties en de belangrijkste lidstaten druk uitoefenen op het Iraanse regime in verband met de schendingen van de mensenrechten in het verleden en het heden, het hardhandig neerslaan van vreedzame protesten en de onderdrukking van de eigen bevolking, om duidelijk te maken dat meer van hetzelfde niet zal worden getolereerd, zeker niet nu steeds meer Iraanse burgers aandringen op vrijheid en democratie in hun vaderland. De begroting van Ebrahim Raisi, die onlangs door het Iraanse parlement is goedgekeurd en over een paar maanden van kracht wordt, bevoordeelt de onderdrukkingsmachine van het regime en de Islamitische Revolutionaire Garde ten koste van de gewone burgers. Alle analisten zijn het erover eens dat deze discriminerende begroting de bron kan worden van meer repressie enerzijds en een toename van sociale en economische protesten en stakingsacties anderzijds, een strijdtoneel tussen het volk van Iran en zijn streven naar vrijheid en democratie en het tirannieke regime van de mullahs dat zijn onvermijdelijke val probeert uit te stellen.